Wspomnienie lata, pamiątka po pierwszych dniach jesieni. Wspaniały wypiek pełen delikatności i ulotnych chwil wspomnień, zaklętych w każdym kęsie.
Niesamowicie waniliowe, delikatne, rozpływające się na podniebieniu ciasto z gruszkami, które jeszcze dodatkowo nadziałam żurawinami. Czysta poezja.
Do tego gruszki pochodziły z zarośli, za parkiem, żurawina prosto z ogrodu zaprzyjaźnionej pani więc, ciasto było tanie, zdrowe i, ludzie, jakże dostojnie się prezentowało.
